De portemonnee van opa Janssen
Ik wist dat hij in Indonesië was geweest op een marineschip. Daar moet het recept voor bumbu nasi vandaan komen. Op de achterzijde een berichtje en ‘eet smakelijk’. Pakistan en Brazilië moet met een koopvaardijschip geweest zijn. De wereld in een portemonnee.
Zoom Info
De portemonnee van opa Janssen
Ik wist dat hij in Indonesië was geweest op een marineschip. Daar moet het recept voor bumbu nasi vandaan komen. Op de achterzijde een berichtje en ‘eet smakelijk’. Pakistan en Brazilië moet met een koopvaardijschip geweest zijn. De wereld in een portemonnee.
Zoom Info
De portemonnee van opa Janssen
Ik wist dat hij in Indonesië was geweest op een marineschip. Daar moet het recept voor bumbu nasi vandaan komen. Op de achterzijde een berichtje en ‘eet smakelijk’. Pakistan en Brazilië moet met een koopvaardijschip geweest zijn. De wereld in een portemonnee.
Zoom Info
De portemonnee van opa Janssen
Ik wist dat hij in Indonesië was geweest op een marineschip. Daar moet het recept voor bumbu nasi vandaan komen. Op de achterzijde een berichtje en ‘eet smakelijk’. Pakistan en Brazilië moet met een koopvaardijschip geweest zijn. De wereld in een portemonnee.
Zoom Info

De portemonnee van opa Janssen

Ik wist dat hij in Indonesië was geweest op een marineschip. Daar moet het recept voor bumbu nasi vandaan komen. Op de achterzijde een berichtje en ‘eet smakelijk’. Pakistan en Brazilië moet met een koopvaardijschip geweest zijn. De wereld in een portemonnee.

The perfect picknickspotHet vinden van de perfecte picknickplaats in de periferie van Amsterdam is een lastige opgave. De ravel randen van deze stad mogen dan soms de status van beschermd gebied hebben, een plek waar je even kan ontspannen met niemand om je heen is vrijwel niet te vinden. Van de laatste minioase bij Uithoorn werden we verjaagd omdat we en van het begaande pad waren, we er met een hond verpozen en ik zonder vergunning aan het vliegvissen was. We kwamen er vanaf met een waarschuwing.
Deze plek aan de oostzijde van de Amstel kwam terug in een herinnering van zo’n veertig jaar geleden toen ik als adolescent nog maar eens mee ging met mijn ouders. Je mag er inmiddels eigenlijk niet meer met de auto of motor komen maar wie niet durft komt nergens. De plek is er nog steeds, niet eens verwilderd maar ook niet echt beheerd wat te zien was aan uitgegroeide wilgen en een vol gegroeid, meanderend slootje. Het was er fris maar zonnig, totaal verlaten, verscholen en het was heerlijk.
Tot er een oude gele vw bus stopte waar een hipster (baard en hoody) uitstapte. Hij haalde een flinke bos takken eruit en kwam die naast ons neerleggen. Daarna een zak vol pannen, potten en tassen met drinken en eten. “Hai”, zei hij olijk; “we komen een kinderfeestje houden”… Niet veel later een volgend busje waaruit dan de creche kinderen stapten die als wilden ‘onze’ perfecte picknickplek innamen met getier en gekrijs. Toen van de takken een kampvuur gemaakt werd, werd het voor ons tijd om op de trouwe motoren weer te vertrekken. Een illusie minder; de perfecte picknickplek is gewoon thuis op je balkon of in de tuin.
Zoom Info
The perfect picknickspotHet vinden van de perfecte picknickplaats in de periferie van Amsterdam is een lastige opgave. De ravel randen van deze stad mogen dan soms de status van beschermd gebied hebben, een plek waar je even kan ontspannen met niemand om je heen is vrijwel niet te vinden. Van de laatste minioase bij Uithoorn werden we verjaagd omdat we en van het begaande pad waren, we er met een hond verpozen en ik zonder vergunning aan het vliegvissen was. We kwamen er vanaf met een waarschuwing.
Deze plek aan de oostzijde van de Amstel kwam terug in een herinnering van zo’n veertig jaar geleden toen ik als adolescent nog maar eens mee ging met mijn ouders. Je mag er inmiddels eigenlijk niet meer met de auto of motor komen maar wie niet durft komt nergens. De plek is er nog steeds, niet eens verwilderd maar ook niet echt beheerd wat te zien was aan uitgegroeide wilgen en een vol gegroeid, meanderend slootje. Het was er fris maar zonnig, totaal verlaten, verscholen en het was heerlijk.
Tot er een oude gele vw bus stopte waar een hipster (baard en hoody) uitstapte. Hij haalde een flinke bos takken eruit en kwam die naast ons neerleggen. Daarna een zak vol pannen, potten en tassen met drinken en eten. “Hai”, zei hij olijk; “we komen een kinderfeestje houden”… Niet veel later een volgend busje waaruit dan de creche kinderen stapten die als wilden ‘onze’ perfecte picknickplek innamen met getier en gekrijs. Toen van de takken een kampvuur gemaakt werd, werd het voor ons tijd om op de trouwe motoren weer te vertrekken. Een illusie minder; de perfecte picknickplek is gewoon thuis op je balkon of in de tuin.
Zoom Info
The perfect picknickspotHet vinden van de perfecte picknickplaats in de periferie van Amsterdam is een lastige opgave. De ravel randen van deze stad mogen dan soms de status van beschermd gebied hebben, een plek waar je even kan ontspannen met niemand om je heen is vrijwel niet te vinden. Van de laatste minioase bij Uithoorn werden we verjaagd omdat we en van het begaande pad waren, we er met een hond verpozen en ik zonder vergunning aan het vliegvissen was. We kwamen er vanaf met een waarschuwing.
Deze plek aan de oostzijde van de Amstel kwam terug in een herinnering van zo’n veertig jaar geleden toen ik als adolescent nog maar eens mee ging met mijn ouders. Je mag er inmiddels eigenlijk niet meer met de auto of motor komen maar wie niet durft komt nergens. De plek is er nog steeds, niet eens verwilderd maar ook niet echt beheerd wat te zien was aan uitgegroeide wilgen en een vol gegroeid, meanderend slootje. Het was er fris maar zonnig, totaal verlaten, verscholen en het was heerlijk.
Tot er een oude gele vw bus stopte waar een hipster (baard en hoody) uitstapte. Hij haalde een flinke bos takken eruit en kwam die naast ons neerleggen. Daarna een zak vol pannen, potten en tassen met drinken en eten. “Hai”, zei hij olijk; “we komen een kinderfeestje houden”… Niet veel later een volgend busje waaruit dan de creche kinderen stapten die als wilden ‘onze’ perfecte picknickplek innamen met getier en gekrijs. Toen van de takken een kampvuur gemaakt werd, werd het voor ons tijd om op de trouwe motoren weer te vertrekken. Een illusie minder; de perfecte picknickplek is gewoon thuis op je balkon of in de tuin.
Zoom Info

The perfect picknickspot

Het vinden van de perfecte picknickplaats in de periferie van Amsterdam is een lastige opgave. De ravel randen van deze stad mogen dan soms de status van beschermd gebied hebben, een plek waar je even kan ontspannen met niemand om je heen is vrijwel niet te vinden. Van de laatste minioase bij Uithoorn werden we verjaagd omdat we en van het begaande pad waren, we er met een hond verpozen en ik zonder vergunning aan het vliegvissen was. We kwamen er vanaf met een waarschuwing.

Deze plek aan de oostzijde van de Amstel kwam terug in een herinnering van zo’n veertig jaar geleden toen ik als adolescent nog maar eens mee ging met mijn ouders. Je mag er inmiddels eigenlijk niet meer met de auto of motor komen maar wie niet durft komt nergens. De plek is er nog steeds, niet eens verwilderd maar ook niet echt beheerd wat te zien was aan uitgegroeide wilgen en een vol gegroeid, meanderend slootje. Het was er fris maar zonnig, totaal verlaten, verscholen en het was heerlijk.

Tot er een oude gele vw bus stopte waar een hipster (baard en hoody) uitstapte. Hij haalde een flinke bos takken eruit en kwam die naast ons neerleggen. Daarna een zak vol pannen, potten en tassen met drinken en eten. “Hai”, zei hij olijk; “we komen een kinderfeestje houden”… Niet veel later een volgend busje waaruit dan de creche kinderen stapten die als wilden ‘onze’ perfecte picknickplek innamen met getier en gekrijs. Toen van de takken een kampvuur gemaakt werd, werd het voor ons tijd om op de trouwe motoren weer te vertrekken. Een illusie minder;
de perfecte picknickplek is gewoon thuis op je balkon of in de tuin.